Krasne, rodowe gniazdo Krasińskich herbu Ślepowron, wzmiankowane było w źródłach już w 1372 r. Fundacja pierwszego kościoła w Krasnem miała miejsce zapewne w 1380 r., a dokonana była przez późniejszego sędziego makowskiego Sławomira, protoplastę rodu Krasińskich. Wtedy prawdopodobnie erygowano parafię. Pierwsza świątynia pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela przetrwała do połowy XV w. W 1482 r. staraniem Mikołaja Krasińskiego, stolnika ciechanowskiego wzniesiono kolejny drewniany kościół. Późnogotycki, murowany, jednonawowy kościół z wieżą wtopioną w korpus wzniesiono w latach 1570-1575 z fundacji Franciszka Krasińskiego, podkomorzego wielkiego koronnego, prepozyta płockiego, biskupa krakowskiego. Konsekrował go biskup płocki Piotr Myszkowski 18 września 1575 r. Dwaj bracia Krasińskiego: Wojciech, kasztelan sierpecki i Andrzej, sędzia ciechanowski wybudowali boczne kaplice św. Wawrzyńca oraz św. Andrzeja i Katarzyny. Bp Krasiński, fundator kościoła, wybudował i uposażył szpital dla 12 chorych. W latach 1681-1879 kościół i parafię obsługiwali kanonicy regularni z Czerwińska. W 1739 r. staraniem Błażeja Jana Krasińskiego kościół rozbudowano. Niemal od fundamentów wzniesiono obecny trójnawowy korpus, przekształcono prezbiterium, dobudowano zakrystię. W 1747 r. polichromię wykonał Sebastian Eckstein. Świątynię remontowano w 1826 r. oraz w latach 1870-1883 z inicjatywy Ludwika Krasińskiego. Na uwagę zasługują pomniki nagrobne członków rodziny Krasińskich. Po wojnie remont świątyni przeprowadzono w 1956 r. Wnętrze wyposażone jest w trzy ołtarze: główny marmurowy z obrazem Podwyższenia Krzyża oraz boczne: Matki Boskiej Szkaplerznej i Matki Boskiej Różańcowej.